این نامه در سال ۱۳۱۲ از بیروت که امام عازم حج بودند ارسال شده است :

تصدقت شوم، الهي قربانت بروم، در اين مدت كه مبتلاي به جدايي از آن نور چشم عزيز و قوت قلبم گرديدم؛ متذكر شما هستم و صورت زيبايت در آیينه قلبم منقوش است.

عزيزم، اميدوارم خداوند شما را به سلامت و خوش در پناه خودش حفظ كند.

[حال] من با هر شدتي باشد مي‌گذرد؛ ولي به حمدالله تاكنون هرچه پيش آمد، خوش بوده و الان در شهر زيباي بيروت هستم.

حقيقتا جاي شما خالي است.

فقط براي تماشاي شهر و دريا خيلي منظره خوش دارد.

صد حيف كه محبوب عزيزم همراهم نيست كه اين منظره عالي به دل بچسبد.

جاي شما خيلي خيلي خالي است.  دلم براي پسرت [سيدمصطفي] قدري تنگ شده است...

ايام عمر و عزت مستدام .

تصدقت . قربانت ؛ روح‌الله